Emblemat Falun jest symbolem Falun Dafa. Znak w środku koła () to „wan“ (czyt. łan). Jako symbol pomyślności i szczęścia używany  był przez tysiące lat w wielu kulturach.

Emblemat Falun według słów Mistrza Li Hongzhi w Zhuan Falun:

„Koło Prawa Szkoły Buddy, Jin-Jang Szkoły Tao i dziesięciokierunkowy świat znajdują swoje odzwierciedlenie w Falun“.

„Konfiguracja Falun jest miniaturą wszechświata i posiada własną formę istnienia oraz proces ewolucji w każdym innym wymiarze. Dlatego też, nazywam go światem“.

Kilka uwag na temat historii symbolu „wan“ (swastyka)

Swastyka to symboliczny i ornamentalny znak w postaci równoramiennego krzyża o ramionach zagiętych pod kątem prostym w tym samym kierunku. Jako symbol pomyślności i szczęścia była szeroko rozpowszechniona w starożytnym i we współczesnym świecie. Słowo swastyka wywodzi się z sanskrytu (svastikah) i oznacza  „wiodący do pomyślności“. Możemy je podzielić na dwie części: SU- (dobry, dobrze) i -ASTIKAH (być, będąc). Zarówno swastyki o ramionach zagiętych w prawą jak i w lewą stronę używane były w Indiach.

Prawdopodobnie ze względu na swój prosty kształt, swastyka używana była całkowicie niezależnie przez różne społeczności w różnych rejonach świata. Jedno z najstarszych malowideł przedstawiających swastykę pochodzi z okresu paleolitu, co sugeruje, iż powstało co najmniej 10.000 lat temu. W tradycji chińskiej, symbol swastyki i jej znaczenie pomyślności, pojawił się około 2.000 lat temu wraz ze sprowadzeniem Buddyzmu z Indii do Chin. W języku chińskim znak ten wymawia się „łan“ (w dialekcie mandaryńskim). Przy czym uważa się go również za odpowiednik innej litery chińskiej z tą samą wymową, która oznacza: „dziesięć tysięcy“, „duża liczba“  lub  „wszystko“.

Symbol swastyki przez tysiące lat używany był w różnych kręgach kulturowych i społecznych. Wśród szczepów germańskich znany był jako „Krzyż Tora“. Ciekawe, że jako nazwę tego symbolu hitlerowcy użyli hinduskie słowo „swastyka“ a nie „Krzyż Tora“, jakby wynikało z ich historii. Natomiast do Anglii trafił za pośrednictwem skandynawskich osadników z Lincolnshire i Yorkshire. Interesującym zdaje się być, iż znak ten odkryto także na żydowskich synagogach w Palestynie z przed 2.000 lat, a co za tym idzie Hitler (mimowolnie?) „skradł“ ten symbol zarówno Żydom jak i Hindusom.

Swastyka była również używana przez rdzennych mieszkańców Ameryki Północnej, Środkowej i Południowej. Według Joe Hoflera, który także odwołuje się do doktora Kumbari z muzeum Urumqi w Xinjiang (Chiny), ugrupowanie hindusko-arjańskie z gałęzi germańskiej, przybyło do Europy około 2.000 p.n.e. przywożąc ze sobą symbol swastyki (dysk słońca), występujący w ich sztuce religijnej, tak jak pokazują to wykopaliska z grobowców Kurgan na stepach rosyjskich i grobowców hindusko-ariańskich w Xinjiang w Chinach.

Aby obejrzeć zdjęcia swastyki w różnych ujęciach kulturowych kliknij tutaj.

Więcej informacji o swastyce można znaleźć w następujących książkach i stronach internetowych:

1. Thomas Wilson, Curator, Department of Prehistoric Anthropology, U.S. National Museum, Chapter "The Swastika, the earliest known symbol and its migrations; with observations on the migration of certain industries in prehistoric times, " from "Report of National Museum" (1894), pp. 757-1030. (On-line version of this Chapter can be obtained from the following site: http://abob.libs.uga.edu/bobk/sw/ )

2. Barbara G. Walker, "THE WOMAN'S ENCYCLOPEDIA OF MYTHS AND SECRETS" (1983), and "THE WOMAN'S DICTIONARY OF SYMBOLS & SACRED OBJECTS" (1988), both published by Harper & Row;

3. James A. Michener, "THE SOURCE";

4. Ernest Klein, "KLEIN'S COMPREHENSIVE ETYMOLOGICAL DICTIONARY OF THE ENGLISH LANGUAGE" (Elsevier, 1971);

5. Robert H. Mathews, "MATHEWS' CHINESE-ENGLISH DICTIONARY" (Harvard, 1966);

6. The book "In Search of the Cradle of Civilization" by George Feuerstein, Subhash Kak, and David Frawley (Quest 1995) describes the history of India from a perspective different from that of English colonialists.